AD Rivierenland

Het gaat niet alleen om domme kracht

"Je denkt 'dat doe ik even', maar dat valt tegen," weet Henk van den Bosch van de organisatie van de Drakenboot Races Gorinchem. Hij is blij dat steeds meer mensen enthousiast worden over deze wedstrijd, die dit jaar zaterdag 8 september plaats vindt. "Het groeit uit tot een echt Gorcums evenement. Dit jaar doet voor het eerst ook een damesboot mee."

Het parkoers van 340 meter gaat door de Lingehaven in Gorinchem. "De deelnemers beginnen bij de Korenbrug en peddelen richting de finish achter de Langedijk." De 36-jarige Van den Bosch ziet het alweer helemaal voor zich. "Elke boot wordt aangestuurd door een stuurman met een trommel. Mensen in de stad worden door dat geluid gewoon naar de haven gelokt."
In elke boot nemen zestien deelnemers plaats. "Het belangrijkste is dat zij de peddels gelijk in het water steken, zodat de boot als het ware over het water heen zweeft," zegt Van den Bosch. "Maar het is moeilijker dan het klinkt." Per race strijden twee teams tegen elkaar.
De eerste Drakenboot Races werden in 1996 gehouden. Drie jaar geleden besloten horecaondernemers zich in te zetten voor dit evenement. "Drie jaar geleden begonnen we met acht teams, vorig jaar waren er dertien teams en komende zaterdag zijn er vijftien teams."
Van den Bosch is blij te merken dat meedoen aan de Drakenbootrace steeds meer gaat leven. "De teams worden ook steeds enthousiaster." Dat was volgens hem al te merken tijdens de training. Elk team is verplicht hier aan deel te nemen. "Sommige mensen hebben bijvoorbeeld nog nooit in zo'n boot gezeten. Hiermee willen we ook ongelukken voorkomen, want het is belangrijk dat alle deelnemers weten hoe je de boot stil moet leggen."
Het enthousiasme werkt ook besmettelijk. "We weten bijvoorbeeld dat een team uit Rotterdam graag aan de Drakenboot Races wil deelnemen. Dit jaar doen er alleen nog teams uit Gorinchem mee, maar misschien kunnen we dit volgend jaar verder uitbreiden."
Het damesteam heeft dit jaar wel de primeur. "Wij denken namelijk dat het niet alleen om domme kracht gaat," stelt de 23-jarige Marjan Versluis. "We willen eens kijken hoe ver we met een vrouwenboot kunnen komen."
En fanatiek zijn ze. "Het is heerlijk om mee te doen en om de hele dag op het water te zijn. Maar we doen natuurlijk ook mee om te winnen," voegt ze er lachend aan toe. Ze weet waar ze aan begint. "Voorgaande jaren deed ik al mee. Ik kan me nog goed de spierpijn van de volgende dag herinneren."
Van den Bosch hoort dit verhaal met een glimlach op zijn gezicht aan. "Ik herken het helemaal. Je denkt de eerste keer 'we klappen even over die baan heen'. Als je tijdens de race bij de tweede brug aankomt, heb je al bijna geen lucht meer. De finish is in zicht, maar die laatste honderd meter leg je het echt af. Je weet dat je gas moet geven, maar eigenlijk kan je dan al niet meer. De mensen langs op de kade jutten je eigenlijk op en dan komt de finish vanzelf. Deze kick is echt verslavend."
Alle teams hebben zo hun eigen manier van voorbereiding. "De één gaat eerst rek- en strekoefeningen doen en anderen hebben weer een speciale yell." Ook de damesboot heeft een eigen strategie. "Onze kleding moet daar zeker bij helpen," lacht Versluis. Ze hoopt in elk geval bovenin te kunnen eindigen. "Dan hebben we bewezen dat dit niet alleen om spierballen draait."
De organisatie reikt daarom dit jaar niet alleen een prijs uit aan het snelste team, maar er wordt ook een originaliteitsprijs overhandigd. "Vorig jaar had één team zich geheel in stijl gekleed met een vikinghelm," zegt Van den Bosch. "Daarom hebben wij als vrouwenteam gekozen voor een vrouwelijke kleur," lacht Versluis. "Wat we precies aanhebben wil ik nog niet vertellen. Het zou jammer zijn als de grap dan al bekend is."
Het belangrijkste is volgens haar de trommelaar in de boot. "Daar onstaat ieder jaar weer een soort hetze om, want in de loop van de dag heeft elk team wel een voorkeur," verduidelijkt Van den Bosch. "Die trom bepaalt tenslotte wanneer de peddel in het water moet komen," voegt Versluis daar aan toe. "Des te harder wij gaan, des te sneller de trom gaat. Dat werkt echt opzwepend."
Volgens haar moet deze man of vrouw wel een slavendrijver zijn. "Die moet desnoods gaan gillen als het niet goed gaat. Het draait tenslotte allemaal om een goede tijd neerzetten. Sommige teams maken dan met hun peddels een soort dansje in hun boot. Ze geven dan echt een showtje en dat is geweldig."

Bron: Artikel is op 04 september 2007 geplaatst in het AD Rivierenland door Netty Kros. Foto: Hans Roest